Ga naar onze webshop   Ga naar de katten wereld   Ga naar de honden wereld   Ga naar de reptielen wereld   Ga naar de vogel wereld   Ga naar de knaagdieren wereld   Ga naar de vissen wereld   Ga naar de kado wereld   Ga naar de kinderfeestjes   Ga naar brasserie de Oehoe

Kinderen en dieren

KINDEREN EN DIEREN
12 januari 2013

Lang geleden had ik een vakantiebaantje op het terrein van een inrichting waar jongens verbleven die iets hadden uitgevreten. De meeste bewoners waren tussen de 16 en de 18 jaar.
Mijn enige taak bestond uit het verzorgen van de dieren, want er was op de inrichting een kleine veestapel, er zwom een groep eenden in een flinke vijver en er woonde zelfs een goudfazant.
De aanwezigheid van de dieren was niet toevallig. De idee was namelijk dat de bewoners hun rol van ongevoelige hufter wel los zouden laten als zij eenmaal een lammetje hadden geaaid of met een hangoor op schoot hadden gezeten.

peutergeit
De omwonenden van de inrichting vonden deze aanpak van een hemeltergende onbenulligheid. Waarom, zo vroeg men zich af, werden de bewoners van de inrichting niet aan een bikkelhard regime onderworpen dat hun leerde mijn en dijn nooit meer door elkaar te halen.
Toch bleek dat de beesten wel degelijk invloed hadden op het gedrag van de kleine deugnieten. Het was niet zo dat zij zich spontaan tot het rechte pad bekeerden, maar ik zag met mijn eigen ogen dat bijvoorbeeld Johan, een humeurige skinhead met een bedenkelijk verleden, behoedzaam als een jonge moeder de gealarmeerde dierenarts assisteerde toen er een peutergeit met zijn kopje in het hekwerk was vast komen te zitten. Zelfs de omwonenden moesten toegeven dat het na het contact tussen de crimineel en de geit toch een stukje lastiger voor Johan was geworden om een oud vrouwtje in elkaar te timmeren.

Avonturia
In Avonturia zie je dat net zo goed. Anders natuurlijk, maar toch.
Iedere dag komt er een behoorlijk legertje kinderen in contact met dieren. Logischerwijs wonen de meeste kinderen in de stad en beperkt de relatie met de dieren zich tot een “goede morgen, goudvis” en een lik van de Bouvier, maar in Avonturia zien ze een eekhoorn rennen, horen ze een ara roepen of zien ze een tropische spin door zijn habitat banjeren. Het is door die beleving dat het contact de kinderen bijblijft.
Als zij dan op de parkeerplaats weer in hun stoeltje zijn vastgesnoerd en nog een laatste blik werpen op de dino die alleen de eerste keer een beetje eng was, dan hebben ze iets meegekregen van het leven van dieren dat ze bijblijft en dat ze misschien, net als Johan, iets leert over zichzelf.

« Ga terug