Ga naar onze webshop   Ga naar de katten wereld   Ga naar de honden wereld   Ga naar de reptielen wereld   Ga naar de vogel wereld   Ga naar de knaagdieren wereld   Ga naar de vissen wereld   Ga naar de kado wereld   Ga naar de kinderfeestjes   Ga naar brasserie de Oehoe

ZOOPIES

ZOOPIES
16 mei 2013

Niet al te lang geleden had ik een afspraak met een hotemetoot van het Wereldnatuurfonds. Na het uitwisselen van de gebruikelijke beleefdheden, vertelde hij mij dat hij een inschrijving had ontvangen, daar was hij heel verheugd over, haastte hij zich te verklaren, maar met die inschrijving was iets vreemds aan de hand. 
Dat wil zeggen dat die was geschreven in zulke kleine lettertjes dat het onleesbaar was. Alleen de eerste letter van de naam kon worden herkend als een Z, maar voor het overige ging de betekenis verloren in onbegrijpelijk gepriegel. De hotemetoot zuchtte diep, fronste zijn wenkbrauwen en zei dat de minuscule inschrijving hem als een steen op de maag lag. “Want” lispelde hij “deze dierenvriend lijkt mij nog sympathieker dan anders”. Ik begreep eerlijk gezegd niet waar hij zich druk over maakte en concludeerde dat een hotemetoot ook maar een gewone zenuwlijder is.
Net als u en ik.



Martin Gaus
Twee dagen later liep ik met mijn dochter door Avonturia. Nienke zei hallo tegen de Kookaburra en liep door naar de grot. Dat hadden we in de auto al afgesproken want over een paar weken is ze jarig, zes jaar wordt ze, en het staat al een eeuwigheid vast dat ze op haar verjaardag goud gaat zoeken in de grot van Avonturia. Nu zouden wij omwille van de algemene gemoedsrust de grot nog eens nader gaan bekijken.
Nienke stelde zich op in de woestijn, verbeeldde zich dat haar vriendinnen om haar heen stonden en haar verloofde Alex niet te vergeten, toen wij allebei een geluid hoorden, zachtjes,vriendelijk en onbekend.
“Wat is dat” vroeg Nienke dan ook.
Het klonk een beetje als een slaperige Martin Gaus door een hele verre telefoon. Er zat iets van enthousiasme in, maar ook iets wat ik nog nooit eerder had gehoord. Ik keek om mij heen, zag natuurlijk niks en haalde mijn schouders op.

Avonturia
Twee dagen later belde de Hotemetoot mij op. Hij had een vergrootglas gekocht en kon nu ontcijferen wat de onbekende smurf had geschreven. ‘Met de naam kom ik nog niet veel verder” vertelde hij “maar het adres kan ik nu goed lezen, dat is de grot van Avonturia”.
Ik heb inmiddels navraag gedaan en het klopt. Zoopies heten de nieuwe bewoners van Avonturia. Ik weet niet meer van ze dan dat ze klein zijn en van dieren houden. Toen ik het hoorde, wist ik meteen dat Zoopies alleen in Avonturia tot leven kunnen komen omdat op geen andere plek de natuur zo vrolijk tot leven komt.
 

« Ga terug